Als ze bij de Vogelopvang een beest hebben zitten dat niet meer beter wordt, pakken ze gewoon een dubbelloops jachtgeweer en schieten ze de arme vogel dwars door zijn kop. Nee, natuurlijk doen ze dat niet. Maar vanavond was dat wel precies wat Sofie en Annette over een zwaan vertelden in U Vandaag. Mijn schuld. Sorry dames, sorry opvang, sorry zwaan.

Vrouwtjeszwaan werd vorige week gewond gevonden langs de A2 bij Utrecht, aangereden. Meneer zwaan stond haar driftig te beschermen en te verdedigen in verband met onmenselijke onafscheidelijkheid. Meneer had pech, want mevrouw ging mee naar de Vogelopvang. We maakten er verschillende reportages over, want zo'n tragi-romantisch verhaal verdiende wat ons betreft een mooi slot en een hereniging. Maar helaas. Mevrouw werd niet beter en kon niet meer zwemmen. Ze kreeg een spuitje.

Het bericht kwam binnen en ik liep van mijn radioblok naar de televisiedames. 'Die ene vrouwtjeszwaan is dood'. Ik leg het verhaal uit. Al lachend besluit ik ongeveer als volgt: en toen hebben ze haar een nekschot gegeven. En om 18 uur hoor ik dat bloedserieus in de uitzending terug! Ja, nee, natuurlijk geen nekschot. Bij een zwaan hoort een háls he.