Stof tot nadenken
Mensen die mij wat langer kennen dan vandaag weten dat ik zo technisch ben als een lege gereedschapskist. Magnetrons, auto's en televies moeten het gewoon doen, en zo niet, dan ontstaat er blinde paniek wat ongerustheid. Zo ging het ook bij mijn computer. De pc besloot zichzelf soms drie keer in een half uur te herstarten, of compleet onbestuurbaar te worden. Bloed- en bloedirritant. Als-ie weer eens vastliep trok ik gewoon de stekker los en probeerde ik het opnieuw. Offe, hij probeerde het opnieuw.
Ik dacht dat het aan zijn leeftijd lag (toch zeker 6) of aan de hitte (toch zeker 25). Maar na het openschroeven van de machine (dát lukt nog) bleek het probleem iets anders te liggen: achter de ventilator zat een stofnest waar Pino een gezin in zou kunnen stichten. Fijn zeg, weer een stukje kunnen schrijven zonder twee keer opnieuw te moeten beginnen. |

|
|
Reacties
|
|
| Lekker is dat, als iets weer als een zonnetje werkt omdat jij op goed geluk het juiste gereedschap op het juiste moment voor de juiste toepassing blijkt te hebben aangewend. Trouwens, hoe is het eigenlijk met Pino? |
 |
 |
 |
|
| Haha! Zo hadden Artie en ik mijn moeders' PC eens opengemaakt, om daarin een mysterieus zwart foamen blok in aan te treffen. Na behandeling met de stofzuiger bleken het aluminium koelribben te zijn, helemaal dichtgeslibd. :') Stil dat dat ding was, daarna! (Daarvoor klonk het als een opstijgende Boeing..) |
 |
 |
 |
|
| Ging jij Pino niet ook nog knuffelen? |
 |
 |
 |