In Utrecht hebben we er even op moeten wachten, maar aan het begin van de avond was het dan eindelijk zover: grijsheid, regen, onweer en windstoten. Vooral met die laatste ben ik blij. Dat betekent de deuren van mijn flatje tegen elkaar open en lekker door laten waaien, die hap. De stofnesten worden in één moeite onder de bank vandaan naar buiten geblazen! En mijn computer in, want die staat op de grond. En bedenk me net dat ik van sommige mensen helemaal niet mag internetten als het onwedert, dus ik peer 'm weer.