Zaandam. Een plek waar ik tot gisteren niet dood gevonden wilde worden, en levend trouwens eigenlijk ook niet. Maar na de eerste date op de Parade in Utrecht was het aan mij om Toeps een tegenbezoek te brengen, daar kon ik niet onderuit. Dus na een gezellige avonduitzending tandjes poetsen, even kwistig met deo in de weer, verleidelijke smoel erin rammen en een goedkeurende blik van co-host Eva op naar Noord-Holland.

We hadden bij haar thuis afgesproken. Dat lijkt wat snel, maar we kennen elkaar eigenlijk al sinds 2005 omdat we elkaars fabelachtig leuke weblogs lazen. Eind 2006 waren we elkaar één keer toevallig tijdens het lijf gelopen tijdens opnames in Hilversum, en daar is ook een foto van, te grappig. En begin deze maand trok ik zomaar een keer gewoon het stoute toetsenbord naar me toe. Toeps, ik wil een date met je, maar wel een date-date. En ze zei ja.

Toen ik binnenkwam liep het voor geen meter. We waren hangerig, hongerig (want al 8 uur geweest) en moesten duidelijk weer even aan elkaar wennen. Ze stond pannenkoeken te bakken en het gesprek liep zó lekker dat ze tijd had om er met een spatel bedbodems in te tekenen. Maar eenmaal aan tafel en met de trek vertrokken ging het beter. Omdat ze geen bank heeft (ach, hoe jammer) gingen en hingen we verder op haar bed. Om te práten, mensen.

Over van alles. Van haar modellenwerk tot de Rabobank en van kakkerskleding tot huisstofmijt. Terwijl Charly Lownoise en Mental Theo (waarvan zij óók weet hoe die in het echt heten!) een romantisch achtergrondje verzorgden groeide en groeide het lijstje met dingen waarin we op elkaar lijken, net als de zin om haar te kussen, maar zij was me voor. En toen had ik ineens een vriendinnetje. Een slim, grappig, vertederend lief en vreselijk mooi meisje. Wie weet komt het met de liefde voor Zaandam dus ook nog wel goed.