Hoe lang ik hem al heb, dat weet ik niet precies. Ik denk toch zeker al een jaar of tien. Onafscheidelijk? Dat is overdreven, hoor (al mag-ie soms wel mee naar Disneyland). Wel ben ik hartstikke blij met hem, zeker deze maanden.

Ook al is hij altijd de onderliggende partij, en heeft hij me altijd laten staan: het is nooit leuk om te zien hoe je geboorteplaats in een rokende puinhoop verandert. Gelukkig hebben weegschalen weinig gevoel.