Ik kijk het clipje op YouTube, net als hij voorbij komt lopen. Ik begin het expres te zingen, als hij in de buurt is. Ik vertel mijn collega net even dat het nummer in de Tipparade is binnengekomen, als hij achter ons staat. En hij? Hij laat zich niet gek maken en krijgt toch gelijk, zegt-ie. Hij is Wim, mijn chef, de manager nieuws.

We hebben een weddenschap over Sieneke, de 17-jarige protegé van onze eigen Utrechtse volkszangeres Marianne Weber. Ik weet zeker dat haar liedje Ik ben verliefd (Sha-la-li) straks op het Eurovisie Songfestival in Oslo de finale haalt, en ook nog dat ze daarin geen modderfiguur slaat. Ja ik weet, da's een gewaagde voorspelling. Wim zegt dat we de finale níet halen, en dat snap ik wel.

De laatste keer dat Nederland de voorronde doorkwam was tenslotte in 2004 met Re-union (Without Love). Daarna mislukten Glennis Grace, Treble, Edsilia Rombley, Hind en de Toppers allemaal (opgezocht op Wikipedia, uw blogger is hetero). Ik kan Wim wel volgen. Hij vergeet alleen een paar dingen: het draaiorgel is geinig, Vader Abraham heeft simpele akkoorden afgeleverd, Sieneke ziet er aaibaar uit en Europa heeft geen verstand van muziek.

Ik heb nu al zin in die fles wijn. Sha-la-li!