Een maandje ben ik het kwijt geweest, maar ik kan er weer helemaal bij: ruim duizend euro die op mijn betaalrekening stond bij de DSB Bank. Mijn hele bevroren tegoed is overgeboekt naar mijn kersverse Rabo-rekening, plus een handjevol rente. Dat is erg netjes van... ja, van wie eigenlijk? Dirk Scheringa? De Nederlandsche Bank? Wouter Bos en zijn depositogarantiestelsel? Geen idee, maar bij deze reuze bedankt voor de snelle actie.

Soms vraagt iemand me of ik me belazerd voel. Nee. En boos ook niet. Niet op Dirk, Gerrit, Ed en Frank, en ook niet op Bos en Wellink. Natuurlijk zijn er dingen fout gegaan bij DSB, en hebben mensen handtekeningen gezet onder verschrikkelijke contracten. Maar op de één of andere rare manier heeft de Wognumse bank nog steeds mijn sympathie. En Pieter Lakeman, de man die het eerste steentje omgooide op domino-DSB-day, dus niet.

Nu heb ik het geluk dat ik alleen maar een bescheiden gevulde betaalrekening had, en dat ik me nergens druk meer over hoef te maken. Het Icesave-gedoe is allang achter de rug, en dit nu gelukkig ook. En de Rabobank? Die valt toch niet om. Nee toch?